Samphran Elephant Ground and Zoo

Kung ang nakaraang post ko ay natapos sa panananghalian namin sa tabi ng river ata o basta anyong tubig, matapos nun ay diretso naman kami sa next na destinasyon. Ang next stop namin ay ang lugar ng mga elepante, ang Samphran Elephant Ground and zoo na nakikita din sa titulo ng blog ko. :p

Matapos kumain, sakay na kai ng van at tumungo na kami sa pupuntahan. Naikwento ko nga sa prev. blog na kami lang ang sa may elephant ground sapagkat ang ibang kasabay sa van ay either bumalik ng bangkok or dun sila sa Rose Garden kung saan makikita ang mga thailander na may mahahabang leeg at cultural dances(base sa sinabi nung kasabay naming Turkish).

Dumating kami ng mga around 1pm sa lugar. Maalinsangan ang paligid pero okay lang kasi makakapanood ako ng elepante. Nakakasad kasi na sa Manila Zoo lamang ako nakakita ng elepante at iisa lamang ito. Anyway, bago kami pumasok sa loob ay ininform kami ng guide na by 3pm ay susunduin na kami sa entrance.

Pagpasok namin sa loob ay umupo kami sa front row pero medyo sa side kasi madami na ang mga tourist na nauna ng dumating at nakahanap ng magandang pwesto para sa nagaganap na Magic show. Yep, may magic show din dun. Parang sa perya din kasi hindi naman magarbo o extravagant ang costumes at stage na pinagdadausan ng event. Ang dinatnan namin ay ang pagpapalabas ni kuya magician ng mga boxes sa loob ng box. Medyo nakikita ko na ito sa ibang tv show kaya so-so lang. Next trick na nadatnan namin ay ang metal rings na nagdidikit-dikit na parang kadena at naghihiwahiwalay. Alam ko may nabasa na akong trick book kaya so-so din para sa akin. Next ay ang aquarium na walang laman. Binudburan ng kung anong pellets ni magician. Tinakpan lamang ng parang kumot at pooooof, puno na ng isda. Tinitingnan ko kung saan nilagay ang sandamukal na isda sa katawan ni magician pero wala. Last tick ay nagpasilid sa kahon ung assistant .Si magician ang nagtali ng box. Tumungtung sa ibaba kasama ang magic curtain. Ng matakpan ang buong box at katawan, sumambulat si assistant at siya ang nagtanggal ng tali at sa loob ng kahon lumabas si magician with a new colored pants. Dun natapos ang magic show. Ang larawan ay kuha gamit lamang ang slow digicam ng ate ko.

Matapos ang magic show ay hinila na ang tila malaking kariton tage at dinala sa gilid. It's now time para sa mga elepante na magpakitang-gilas at umeksena sa harap ng mga manonood. May english recorded na voice-over para idiscribe ang pag-entrada ng mga mammals na may mahabang ilong. Pasok ang mga elepante na naka-fall in at nakalinyang tuwid at nakahawak ang trunk o ilong sa buntot ng nasa harapan nila. Umeksena at nagpose. Nagpacute at nagpapicture style. nag-aladoggy style ang ibang elepanty. Umalis. Sumonod ay diniscribe ang history ng mga mammals sa thailand. Binanggit ang mga naitutulong ng mga elepante. Tapos ipinakita ang mga pamamaraang ng mga elephant hunters upang hulihin at i-trap ang mga jumbo dumbo. Dito din ipinakita ang purpose ng mga elephants sa naging war kung saan nakasakay ang mga warriors sa likod nila. After nun ay nagpasiklab ang mga dumbo sa pagtugtog ng harmonica sa kanilang mga bibig.  Ipinakita din nila ang talento sa pagsayaw. And lastly, nagpabongga para sa pag-soccer ng mga elepante. Kanyakanyang country ang damit o tila capa sa likod at kanya kanyang sipa at pagshoot sa goal. Ng matapos ang pakitang gilas ng mga hayop na ito ay inanounce na pedeng bumili ng tubo(sugar cane) upang ipakain sa mga nagpopose na mga elephants. Ung nais magpapic na nasa ilalim at close encounter sa elephant ay nagbabayad ng 20 baht.

Bago kami umalis sa area ng elephant at lumipat sa area ng buwaya, biglang bumanat ang aking mother dear. Pede daw ba kainin ung sugarcane imbes na ibigay sa elephant. Wapaks! Bumanat ako.

Ako: "Pede naman na ikaw kumain, basta sasakyan ka ng mga tao. Tapos magplaplay ka ng harmonica at sasayaw ka. Then after nun, pede ka ihunt tapos magplaplay ka ng soccer sa gitna ng madlang pipol. Kung keri mo yon, sige, kakain ka ng tubo." :p

After nun ay dun  kami sa mga area ng buwaya. Nawalan kami ng gana at ginamit ang natitirang oras upang bumili ng pasalubongs(sila lang pala). Nakakita na ako ng crocodile farm at tila maikli lang ang show ng crocodile pips kaya inisnob ko nalang. 

Sa tabi ng crocostage ay may shop ng wallet na gawa sa balat ng elepante. Sinampolan kami na hindi nasusunog ng basta basta ang balat o skin ng lahi ng mga mammoth kaya na-elibs ako. Tapos ung tindero nahulaan na pinoy kami. Nagkwento na basta pinoy, magaling tumawad at makibargain. Nung balikan ko para bumili, sinenyasan nalang ako na from 300 baht ay 200 baht nalang basta tumahimik muna ako kasi may kanuto/foreigner na bibili ng produkto nia. Aba, wais si koya.

Dito sa area ng elephant ground nakabili ng madaming t-shirt ang ate ko sapagkat tumawad siya from 100 baht na t-shirt to 65 baht. Sa dami ba naman ng agents nia at pasasalubungan, kelangan nia talaga tumawad ng lubusan.

Pahabol na larawan(mag-inang elepanty)

Saktong 3pm ay dumating na ang sundo namin at biyahe na kami pabalik sa centro ng bangkok. At since maaga pa, nagdecide ang ate ko na puntahan na namin ang Reclining Buddha.

Itutuloy.....

Tips:

1. Magdala ng pamaypay, may time na hindi aabot ang bintilador with scent sa area. 

2. Kilala ang pinoy sa magaling sa pagbargain, gamitin ng makasulit sa pagshop.

3. Mahal ang magpakuha ng pic sa tiger dito sa Samphran Elephant ground, i recommend magpapic sa Elephant instead.

4. Sa pagpasok ng ground, may kukuha ng iyong larawan, so be ready kasi bebentahan ka ng plato na may larawan mo as souvenir item.

5. Wag kainin ang animal feed, oo edible yan pero binibili yan para sa mga elephants :p

Bangkang Bangkok!

Ikalawang araw na sa Thailand. Ang petsa ay 29 ng hulyo. Ito ang nakatakdang araw na para sa pamamasyal namin sa bangkok. Ito ang araw kung saan may booking(parang sagwa pakinggan) kami para mamasyal sa Floating market at sa Sampran Elephant Ground.

Maaga ang call time, 7am kaya maaga kaming gumising upang may oras pa kami makakain ng almusal. Mahirap na ang gutom habang bumibyahe. Maagang naligo ang bawat isa at mga 6am ay ready na kami. Lumabas muna kami ng hotel at naglakad ng ilang saglit at kami ay napadpad sa fastfood ng payasong si Ronald Mcdonald. Wird ba ng trip namin? Mcdo sa Thailand??? Wala bang Mcdo sa pinas at napagtripan naming kumain sa mcdo ng ibang bansa? Walang basagan ng trip. Di nakaupo at nakadikwatro si mcdo dito. Kakaiba ang kanyang posing.

Pareho lang naman ang mga menu dito katulad ng sa pilipinas. Ang malaking pinagkaibahan lang ay wala silang regular fries at coke. Big sizes ang mga items. Isa pang pinagkaibahan ay mahal din tulad ng sa burger king. Pero para ma-experience lang, go na kami sa loob at umorder ng breakfast meal at habang sila ay ung normal burger mcdo meal with fries and softdrinks.

15 mins. before the call time ay back to baraks na kami at inaantay na ang susundo sa amin. Tik-tak-tik-tak. Shemay! 7:15 na at wala pa. Andami na naming nakikitang van na dumadaan sa harap ng hotel para i-pick up ang ibang pips pero wala pa ang sundo namin. Naknamputs. Kinabahan ako at baka 1.2.3. ung Tourism agency na pinag-bookan namin. May lumapit na thai/intsik, akala namin un na pero wala pa. Shet. 7:30 na, ang pawis ay tagaktak na pero wala padin. After ilang mins ay sa wakas, may lumapit na sa amin at sinabing kailangan namin maglakad ng onti patungo dun sa area kung saan andun ang mga coaster/van na sasakyan namin. Andami na ding mga ibang foreigners na nag-aabang. Kapansin-pansin na kami lang pamilya ang kayumangi at halat na ay mapuputi. Stand-out ang moreno beauty nang pamilya :p Bago sumakay ay dinikitan kami ng dalawang sticker na may magkaibang kulay. Ito daw ang mga palatandaan ng mga lugar na pupuntahan. Almost 8 ng kami ay nakasakay at inonounce na ang unang stop ay ang Floating Market.

Inabot ng dalawang ang biyahe at nakadating din kami sa paroroonan. Akala ko ay matatagalan pa ang pagkapanis ng laway o pagtulo ng waway sa pagkakainip. Sa wakas, naiapak na din ang paa sa lupa. Sunod-sunod muna sa tour guide. Halos lahat ay asa isang place lang. Nagsalita na ang intsik at kailangang makinig maigi sapagkat shempre, di naman straight english sila. Pahirapan. Andaming foreigners ang nagtanung ulit ng instruction. Ang magiging routine ay pede kaming magshop for around 2 hours at magmimit sa waiting shed. Pede din daw magbangka pero syempre may bayad. 

Dito sa floating market ay may parang street na binaha at may mga nagbabangka at may paninda. Pero syempre meron ding mga tindahan na nasa lupa at nandun din ang mga area kung saan ay pwede ka kumain at magfoodtrip. Madami din ditong tyange at mabibilan ng souvenir items. Ang aking ama ay tila nagutom agad at umupo na at nag-mami. Ako naman kasama ang ate at ina ay nag-libot-libot at nagpicture picture. Nasa baba ang ibang larawan.

Matapos ang 2 hours na paglilibot nakabili ako ng sariling tshirt na para sa akin. Medyo may kamahalan kasi kakaiba ang design at hindi katulad ng normal na thailand tshirt. Matapos nun ay kami ay pinasakay sa bangka upang mag boat ride at itour ang area. Makikita na madaming sinaunang bahay padin ang nasa tabi ng ilog. May mga doon sa maduming tubig naglalaba at naliligo sa tabi ng ilog. Makikita din na may mga ibang bahay na wala ng nakatira marahil ay lumipat na ng bahay. 

At the end of the boat ride, ay ininform na kami na maghihiwa-hiwalay na kami. Ung mga kasabayan namin sa van nung papunta ay either babalik sa bangkok central or pupunta sa beach or pupunta sa Rose garden. Ang kasama namin sa van ay isang mag-ina na turkish. kasama lang namin sila sa van pero di sila pupunta sa elephant ground. Dun sila sa Rose garden o ang tila opera house with those thailanders na may mahahabang leeg na may chains sa leeg. 

Bago dumating ay nananghalian muna kami sa isang parang kainan. Kasama sa binayaran namin sa booking ang lunch. Umupo na kami sa lamesa at pinagsaluhan ang sweet and sour veggies(mas madaming gulay kesa sa chicken/pork), scrambled egg, at chicken.

Itutuloy.......

Tips:

1. Don't forget the water uli kasi mahal ang drinks sa kainan, 25 baht, isang 12 oz na pepsi.

2. Wag mag-aksaya ng baht sa boat sa floating market, maeexperience din ito kung nag-book ka sa tourism agency.

3. Wag maniwala sa price ng mga tindera, tumawad. Pedeng pede ang mambarat hangang sumuko at ibigay sa mas cheaper price.

4. Another style para maka-discount ay ang pagtanong ng price at pag-mahal, walk-out style, may cases na hahabulin ka at ikaw ang kukulitin at bibigay nila sa mas mura. Pedeng 3x mo tanggihan at tyak, pasok sa banga ang price discount.

5. Samut-sari ang makakainang karinderia at food vendor dito kaya get ready to taste some foodah!

:D

The Night Thaiway!

Sa ikalawang gabi ko sa ibang lupa, nakakatawa na ang corny ng aking experience.

Una, imbes na bonggang-bonggang ang kiakain sa gabi ay tila pulubs mode. Sa street lang kami bumibili ng kinokonsider na hapunan. Ang hapunan namin for 2 consecutive nights ay ang Pad Thai. Eto ung ibenebenta sa kalsada kung saan may sariling wok ang mga tindera at pipili ka ng noodles at kung ano anong gulay at pantimpla ang ilalagay mo. Wala akong actual na larawan kaya makikigamit lang ako ng nasa google para may example. based sa isang blog na nabasa ko, pumili ng bibilhan ng pad thai, wag daw sa mass produced area. well for me, anything na edible ay okay, walang choosy sa gutom na sikmura. Ika nga ng mga thai vendors, sem-sem lang o pare-pareho. kainis ung first time kong kumain ng pad thai sapagkat shushunga-shunga, di ko napansin na may fork na kasama. aun, i ended eating na habhab. :p

Pagsapit ng gabi, di na ako masyado umaalis kasi di ako party people na katulad ng nasa street namin na animo ay beer garden kapag sumapit ang dilim. Andaming vendors, madaming tiangge at madami tao. Sandamukal na mapuputing hita at mapuputing muka. Uurong ang moreno at kayumangging kulay ko at di ako makikita pag madilim. :D Best sa gabi kung nais mo mag-shop at tumawad.

Sa gabi ay sa loob lamang ako ng hotel nakatambay. Bababa lang kapag ubos na ang drinks na nabili. BTW, di ka edeng uminom sa gripo nila, tyak masisira tyan mo. Nasa booklet nila na drink only bottled water. Kaya tuwing gabi, sa 7-11 ako bumibili ng buy 1 take 1 na tubig worth 22 baht.

Sa gabi kung kelan walang magawa ay tanging ang tv ang kadamay ko. Ang mga palabas sa telebisyon ay mga thai language shows kaya duduguin ang tenga mo sa pagpupumulit intindihin ang di maintindihang lengwahe. Lipat channel. Iba naman, korean ata o chinese ang lenguahe. Damn! Tanging 3 channel lng ata ang napagpipilian. MTV kung saan may mga english songs na pinapatugtug, ang star movies at HBO na may mga english movies na shows. Grabe, mabilis mapapapikit ang mata mo kung di mo trip ang movie sa tv.

Maaga akong natulog sa ikalawang gabi sapagkat 7am ang pick-up time namin para sa binook na tour kinabukasan.

Tips:

1. Mahal ang beer sa thailand, almost 80 baht para sa isang bote. So kung coconvert mo sa peso, pak! 160 petot.

2. Pede kang dumiskarte ng sarili mong paluto ng pad thai. Kung tamad ka at di choosy, pedeng ung vendor na ang magtitimpla for you.

3. Kung ayaw ng tubig, may coke naman. Di uso ang 1.5 liters, 1.2 lamang. Sa 7-11 ay worth 27 baht ito.

4. Di uso ang internet shop sa bangkok kaya may kamahalan pa ang pc rental. 60 baht ang 1 hour na katumbas ng 120 petot.

5. Khao San Road ang street(parang mali, road tapos street) kung saan party people at drinking haven. Higpitan ang sinturon kung ayaw mamulubs. :D

The Tuktuk tour!

Heto na ang karugs ng kwento ko o pakikipagsapalaran sa ibang lugar. (07.28.10)

Kahit pagod sa byahe ay kailangang gumising ng maaga para masulit ang araw. Mga 8am ay naghanda na kami at bumaba ng hotel upang maghanap ng makakainan. Since parang beer garden ang street namin, ang mga kainan ay sarado pa kaya napagdesisyunan namin na magfastfood. Burger king ang aming pinuntahan. Walang tao masyado. Since limited ang napapalit na pera nung gabi ay medyo ung cheap na price lang. Apparently, ang cheap na food dito ay may kamahalan kung ikokonvert mo lagi sa peso.

Nagpapalit muna ako ng pera. 2k pesos ang aking inabot upang mapapalitan. Pagbalik sa akin, shet, nangalahati. 1,00 ang katumbas. So bale ang ang tatlong ulo ng tao na nanggaling sa dalawang 1k ay katumbas ng isang ulo ng thailand king.

Mga 9am kami ng lumabas ng hotel para simulan ang lamyerda at lakwatsa. Magtataxi sana kami pero nag-offer ung tuktuk driver na tour. mura lang, 10 baht each. Pumayag kami. btw tuktuk ang tawag sa tricycle nila pero iba ang itsura sa trike dito sa pinas. Sabi ng ate ko, sa Grand Palace ang destinasyon.

Si Mommy Pacquiao at tuktuk driver1

(nagkakaintindihan lang ang dalawa pag sinabi ang pacquiao)

Dinala kami ni kuya tuktuk sa isang mini port para kung kailangan magbayad ng mahal baht para sumakay sa mini ferry-ferrihan at ang destinasyon sa last area ay ang grand palace. Grabe, mahal. No! cannot be! so decline. Buti mabait naman ung tuktuk driver. Parang nagsuggest nalang. Ewan ko kung anong naging usapan, naiinis akong ewan at ignorante mode kaya go with the flow nalang.

Next stop namin ay sinabi ng driver na dadalin lang kami saglit sa isang place at kailangan magstay kami  atlist ng 5 mins. Libre na daw ang pamasahe namin kasi bibigyan sia ng coupon para sa gasolina. napadpad kami sa isang patahian ng mga amerikana at mga formal wear. Shaking! Ang mahal ng pagawa. Napilitan nalang ang daddy ko na bumili ng sinturon worth 200 baht para di naman magmukang ewan na pumasok-pasok ng store tapos wala naman . Nakakahiya kasi puro parang indian ang nasa loob. Nakakatakot kasi andami nilang mukang siga in formal wear.

After nun ay may ipinakitang place ung tuktuk driver at umoo ang ate ko. habang nasa biyahe, okay naman ang driver kasi pinapakita at ineexplain ung mga nadadaanan na gusali/temple. Pahirapan lamang kasi kailangan mo makinig at effortin ang sinasabi nia para maintindihan. Kung irarate ang english nia, oks naman na grade 3 fluency.

Next stop namin ay ang Gems gallery. kapangalan ng ate ko. Aun, pagpasok ko ay tumambad s akin ang alahasan/ pagawaan ng alahas sa bangkok. samut-saring mga bato at gems ang makikita at nakadisplay. Pinakita din pano ikinakabit ang mga brilyante sa silver at gold rings. Sa gitnang bahagi ay nandoon ang malaking espasyo na puro alahas. Antindi ng mga desenyo at ambabangis ng hugis. Kakaiba. May mga mini aquarium na may mga iba-ibang makukulay na isda ang makikita. Dito kami nagtagal kasi bumili ang ate ko ng set ng alahas. 1.5k baht ang nabili nia, hikaw, kwintas at singsing. Not bad kasi mahusay at pulido at cheaper na din. Bumili ako ng wallet as souvenir sa sarili. Galing sa balat ng baka.

Tanghali na at medyo gutom nadin ang sikmura. Pero bago mananghalian ay sinuggest ni tuktuk na kung gusto namin malibot ung sa elephant grounds at iba pang destinasyon ay kailangan namin mag-book sa travel agency kasi di kaya ng tuktuk powers ang distansya. Kumbaga ang area na nililibot namin ay baguio area sa mga minesview at burnham subalit ang iba ay kailangan ng van o car kasi may kalayuan. Nagbook kami for the floating market at elephant ground para sa thursday. Tinawaran din namin dito para medyo makamura.

After makabook ay diretso na kami sa makakainan. Dinala kami ni tuktuk sa isang resto na malapit sa dagat (near dun sa unang place na may ferry). Dito ay kumain kami. Di engrande ang inorder at tila pare-parehong item lang para sa aming apat. Binili namin ung shrimp na nasa pineapple bilang plato/mangkok.

Habang niluluto ang inorder, napagdesisyunan namin ng ate ko na magbook for Dreamworld o ang theme park nila. Mabait si tuktuk at dinala nia kami ulit dun sa traveling agency. back to baraks na sa resto at tomguts na talaga.

Jumbo fishbone display sa resto

After kumain ay sa dinala na kami sa Grand Palace. Pinayuhan kami ni tuktok na kailangan naka-cover ang binti kung papasok sa temple kasi bawal shorts. Sinabihan din kami na trapik pag hapon kaya mas maigi kung lalakarin namin since super lapit lang din naman ang street ng hotel namin.

Bago pumasok ay andaming nagbebenta ng mga pajama/ something to cover ang mga hita sa sidewalk. halos lahat ng mga foreigners ay ineengganyo ng mga tindero/tindera na bumili sapagkat di kami papapasukin. Kaso taga nanaman angprice ng binebenta nila. 250 baht o katumbas ng 500 pesos para sa tila pajamang jinobus o parang sarong na ewan. nagrent lang ako ng pajama na 30 baht. sa ate ko naman ay ung binili ng mami ko na sarong, tumawad nalang at binili sa halagang 150 baht.

Papasok na kami para sa loob ng temple ng makita namin na tatagain kami sa price ng entrance. nagpicture-picture nalang kami sa bandang open space/field ng templo.

Balak pa sana namin puntahan ung reclining buddha kaso buddha holiday daw kaya closed. nagsuggest ung thailander na tinanungan namin ng direksyon at nagsuggest ng other place. Tuktuk mode uli. This time, di umubra ang pagkasyahin kaming apat sa isang tuktok at ang nangyari ay 2 tuktok ang nirentahan/sinakyan. Aba, oks ung standing buddha na pinuntahan namin as first stop. Larawan ng mga buddha sa ibaba.

Matapos sa standing buddha ay dinala kami ng tuktuk duo sa another patahian ng amerikana. Dun namin napag-alamanan na sandamukal ang mga ganito at dun kumikita ang mga tuktuk kasi nakakatipid sila dahil sa libreng gas. Di na kami bumili kasi sem-sem lang(pare-pareho lang in thailand english version).

Dahil medyo traffic na, nag-shortcut kuno ung tuktuk driver na sinakyan namin. shet, napahiwalay kami ng daddy ko. Since di ko alam kung nasan kami at ang passport namin ay nasa mommy ko, patay na. Kinabahan ako pero di ko nalang pinahalata at nag tink pasitib. Habang hinihintay daw ung tuktuk na sasakyan ng ate at mommy ko, umarangkada sa pagsesales talk si manung tuks. Itotour nia daw kami. "ay sho yu". Pilit niang sinasabi na ililibot kami in cheap price. dadalin daw kami sa pede mag book. Sos. Manung tuks talaga, nagawa na namin magpabuk. Ang mahirap nito ay medyo grade1 or 2 level ang english ni manung at mas mahirap intindihin sa naunang driver. keri lang, ngiti at inglish karabaw kong sinabi na nakapagbuk na kami nung umaga at wag na siyang umeeps pa. Nakadama ata si manung ng dark aura ko at dumiretso nalang sa next stop.

Last stop for the day ay another jewelry store. Sem-sem lang talaga ang strategy nila. Eto marahil ang kabuhayan na nila. Templo, patahian at alahasan. Dito sila kumukuha ng ikabubuhay nila sa mga libreng pagasolina sa pagdadala ng visitors sa mga shops. Grabe, 2x or 5x na mas mahal ang mga alahas dito. Di na ako naglibot kasi mapapalunok ka sa presyo. 5k baht ang cheapest... lawit ang panga sa kamahalan ng presyo.

Dito ay bumili ako ng ilang souvenir items para sa mga friendships sa opisina. Konti lang ang binili ko kasi konti budget. Saka na ang mga mamahaling items kapag nanalo ako sa lotto.

Itutuloy........

Tips:

Heto nanaman ang mga tip ng ignoranteng nagbakasyon.

1. Sulit ang tuktuk sa paglilibot within town. Mura ito kesa magtaxi na pumapatak ang metro.

2. Siguraduhin na maintindihan ang mga ekspalanasyon ng tuktuk. Mahirap ang mapa-yes-yes ka tapos madenggoy ka at maisahan.

3. Mas maiging may baon na tubig na para sa inumin. Minsan mahal ang softdrinks na tinda.

4. May establishments na pede tumawad like sa tourism agency. Wag maghesitate na humingi ng discount.

5. Si Pacman lang ang kilala ng ibang thailander-including first tuktuk driver at ibang street vendors.